خودمان ,ایمان ,پیامبران ,شاید ,ویژگی ,حواسمان ,پیامبران قبلی ,حواسمان نیست ,باید برویم ,همان ایمان ,شاید شاید

بسم الله الرحمن الرحیم  


گاهی آنقدر غرق ِ خودمانیم و گم می شویم که نمیدانیم کی هستیم ! یادمان می رود برای چی آمده ایم ! اصلا خیلی وقت ها گم می شویم ... گم ِ گم ... حتی یک جاهایی خودمان هم نمیفهمیم که مسلمانِ واقعی و باتقواییم یا زبانم لال کافر شده ایم ... ولی بعضی وقت ها که فکر میکنم میبینم خیلی های دور و برمان اصلاً شاید خود ما چقدر شبیه منافقان رفتار میکنیم و خبر نداریم ... گاهی آنقدر در خودمان فرو میرویم که خیلی چیزها برایمان بی اهمیت میشود ... فرو میرویم در لجنزار ِ خودمان ! خودخواهی ِ محض ... و اما در این همه گمراهی های پیچ در پیچ ، ما چه خدایی داریم ! چه خدای عجیب مهربان و دلسوزی ! چه خدایی که به حال خودمان رهایمان نمیکند ... نامه میدهد ... کلمه ... کتاب ! واژه های مقدسش را میریزد در قلب رسولش ... شاید ... شاید ... شاید رستگار شویم ! راستی رستگاران چگونه اند ؟!


هی عزیزِ جانم... میخوانی نوشته هایم را ؟ راستش نمیخواهم که تو هم مثل من گم شوی ! نمیخواهم ندانی کجایی ؟! و چه میکنی ... پس بیا بنشین اینجا با هم قرآن را بخوانیم ببینیم ما جزو کدام دسته ایم ؟ خدا باتقوایانش را با سه ویژگی معرفی میکند ! یکی ایمان به غیب ، دیگری اقامه ی نماز و سومی انفاق از همه ی مواهب ... دلِ من.... من و تو این کارها را انجام میدهیم ؟ آدم های مومن مرز مادیات را میشکافند و خودشان را از چاردیواری آن رها میکنند ... دیدشان بزرگ است ! چیزهایی بیشتری را میبینند ... احساسشان ... درکشان ... بی قراری شان ... و آرامششان عجیب است ... خدا بعد از اولین ویژگی یعنی همان ایمان به غیب ، حرف از نماز میزند ... در واقع یک راه همیشگی ... یک پل ! یک دستاویز ... یک چیز ِ خوب ِ خوب که مومنان را وصل میکند به غیب نماز است ... و بعد کسی که اینطور وصل شد ، می شود اهل انفاق ... نه فقط از مال و مادیات ... که از خوبی هایش ... از هر آن چیزی که دارد ... از علمش ... معنویاتش ... انفاق میکند و میبخشد ... بی انتظار ِ پاداش ! 


جانِ من... ما کی میخواهیم شبیه آیه ی سوم ِ این سوره ی مبارک بشویم ؟ چقدر راه باید برویم ؟ توی آیه ی بعدی خدا دو تای دیگر از ویژگی های پرهیزگاران را بیان میکند . ویژگی اول ایمان به همه ی پیامبران است که ... میخواهد بگوید بین اصول همه ی پیامبران هیچ اختلافی نیست ... و همه ی انها برای رشد ما آدمهای ضعیف آمده اند که دستمان را بگیرند که گم نشویم در تاریکی این دنیای دهشتناک ... راستی تا یادم نرفته این را هم یادداشت کنم برایت که ایمان به پیامبران قبلی به این معنی نیست که ما خودمان را با پیامبر خودمان وفق ندهیم و مطابق آیین پیامبران قبلی عمل کنیم چرا که در این صورت گامی به عقب برداشته ایم ! آخر خوب میدانی که پیامبران هر کدام بعد از دیگری دین را با جزئیات کاملتر برایمان آورده اند و ما باید به سوی تکامل حرکت کنیم ... حالا ویژگی بعدی که همان ایمان به آخرت و رستاخیز است ... باید ایمان داشته باشیم که بیهوده آفریده نشده ایم ... که روزی باید برویم حساب پس بدهیم ! که برگردیم به اصل ِ خودمان ... به همان جا که باید ... میدانی ؟ این اعتقاد به مومنان آرامش میدهد ... و شجاعت ... که اگر دارند سختی میکشند در راه وصل ، حتما یک روز نتیجه اش را میگیرند ... در آیه ی بعدی خدا از نتیجه و پایان کار مومنانی حرف میزند که صفات پنج گانه را دارند و می گوید این ها در مسیر پروردگارند و خداوند رستگاریشان را تضمین کرده ...


ما چقدر پا گذاشته ایم روی خط روشنی که میرود تا خدا؟ نماز میخوانیم ؟ با دقت ؟ با حضور قلب ؟ آرامش داریم ؟ اصلاً حواسمان هست که همه چیز ِ این دنیا تمام شدنی ست ؟ حواسمان هست که شاید دیگر وقتی نمانده باشد ؟ که باید جمع کنیم و از اینجا برویم ؟ حواسمان نیست ... بخدا حواسمان نیست ... این خیلی غم انگیز است ... خی لی !!


/ آیه ی 3 تا 5 سوره ی بقره - صفحه ی دوم قرآن کریم ./


منبع اصلی مطلب : گم جِش
برچسب ها : خودمان ,ایمان ,پیامبران ,شاید ,ویژگی ,حواسمان ,پیامبران قبلی ,حواسمان نیست ,باید برویم ,همان ایمان ,شاید شاید
اشتراک گذاری: این صفحه را به اشتراک بگذارید

پو اس ام اس : سوره ی بقره